Basın odalarında, paslanmaz çelik, anodize alüminyum veya temperli cam gibi malzemeler kullanılır. Eğer UV sistemi, mürekkebin ihtiyaç duyduğu foton dozunu sağlayamazsa, yapışma özelliği hızla azalır. Yeterince sertleşmemiş mürekkep sadece estetik bir sorun değildir; aynı zamanda aşındırıcı maddeler, çözücüler ve termal değişimler sonucunda da ayrışır.
Teknik açıdan önemli olan şeyler
Zorlu yüzeylerdeki yapışma, belirsiz bir şekilde “daha fazla güç” uygulamakla ilgili değildir. Asıl önemli olan, spektral uyum, zirve ışınım yoğunluğu ve sertleşme işlemi sırasında yüzeye iletilen enerji yoğunluğudur.
Standart UV ofset, flekso ve ekran baskısı mürekkepleri için kritik değer 365 nm’dir. İşte bu dalga boyunda fotoinisiyatörler verimli bir şekilde çalışır ve minimum miktarlarda monomer kalmış olur. Yüksek basınçlı cıva buharı lambaları, ışığı belirlenen bir alana odaklar; tipik dar bantlı sistemlerde zirve ışınım yoğunluğu 12 W/cm²’nin üzerindedir.
Bu ışınım yoğunluğu, sertleşme hızını doğrudan belirler. 120 m/dakika hızda baskı yapılırsa, lambanın altında geçirilen süre milisaniyelerle ölçülür; bu nedenle lambanın bu kısa süre içinde yeterli enerji sağlaması gerekmektedir. Metal ve cam üzerindeki çoğu formülasyon için hedef değer 600–1200 mJ/cm²’dir ve bu değer, yüzey üzerindeki kalibre edilmiş radyometrelerle kontrol edilir.
Bu yaklaşımın neden işe yaradığı
Metal ve cam, düşük emilimli ve yüksek yüzey enerjisine sahip malzemelerdir. Bu yüzden herhangi bir yapışma gücü elde edebilmek için mürekkebin tamamen sertleştirilmesi gerekir. Stabil bir 365 nm spektral profili ve sıcak bölgenin sıkı kontrolü sayesinde lamba hem yüzeyin sertleşmesini hem de tamamen sertleşmesini sağlar. Böylece yapışmayı engelleyecek reaktif olmayan maddelerin miktarı azalır.
Sonuçlar ölçülebilir düzeydedir: Kaplanmış metallerde yapışma gücü 5B seviyesine ulaşır ve kurşun kalem sertliği 3H seviyesine gelir. Ayrıca, işlem süresi kısalarak daha yüksek verim elde edilir; enerji tüketimi ise aşırı maruziyetten kaçınılarak azalır.
Atlanmaması gereken detaylar
Yüksek yoğunluktaki lambalar çok ısınır; bu yüzden termal yönetim çok önemlidir. Lambanın yapısal özellikleri ve yansıtıcıların şekli, sertleşme modülüne uygun olmalıdır. Uyuşmayan yansıtıcılar enerji kaybına neden olur ve eşit olmayan sertleşme sonuçları verir.
Eğer lamba yüzeye çok yakın yerde bulunuyorsa, ozonsuz olduğundan emin olunmalıdır. Lambanın ömrü, sadece saat cinsinden değil, verim düşüşüne göre de takip edilmelidir. Işınım yoğunluğu istenen seviyenin altına düşmeden önce 1000–1500 saatlik bir ömür beklenir. Spektral verim değiştiğinde ve radyometre okumaları mürekkebin minimum enerji gereksinimlerini karşılamadığında lamba değiştirilmelidir.